บทที่ 10 สิ่งที่ค่อย ๆ ชิน

เช้าวันอังคาร ธีร์ตื่นขึ้นมาก่อนเสียงปลุกเล็กน้อย

เขาลืมตาขึ้น แล้วยิ้มกับตัวเองโดยไม่รู้ตัว

ภาพเมื่อคืนยังติดอยู่ในหัว

ภาพมือของเคนที่วางทับหลังมือเขา

และคำพูดที่ว่า “ค่อย ๆ ไป”

ธีร์ลุกขึ้นอาบน้ำ แต่งตัวตามปกติ

แต่คราวนี้เขายืนหน้ากระจกนานกว่าเดิมเล็กน้อย

ปรับปกเสื้อเชิ้ตให้เรียบ แล้วก็ยิ้มบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ